17χρονη φορολογική ασυλία για τον Τόλη

Του Κώστα Τσουπαρόπουλου
(από την Ελευθεροτυπία)

Επί 17 ολόκληρα χρόνια το πολιτικό και δικαιοδοτικό σύστημα της χώρας δεν κατόρθωσε να αποσπάσει ούτε ένα ευρώ από τον μεγάλο οφειλέτη του Δημοσίου, τον επίσης μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή Τόλη Βοσκόπουλο που, όπως προκύπτει από έγγραφα της...
ΙΓ' ΔΟΥ Αθηνών, οφείλει από φόρους εισοδήματος, πρόστιμα και προσαυξήσεις 5,5 εκατ. €.

Απόσπασμα από το μηχανογραφικό φύλλο που έχει συντάξει η ΙΓ' ΔΟΥ Αθηνών για τον Τόλη Βοσκόπουλο (φωτογρ.)
Αμέλειες, καθυστερήσεις, δικαστικές και διοικητικές προσφυγές, πιθανές χρονοτριβές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας λόγω της αγάπης και του πάθους που έτρεφε το κοινό στον γνωστό σε όλους Τόλη Βοσκόπουλο και πιθανόν και άλλες αιτίες συνέτειναν στο να αναδειχθεί ο κ. Βοσκόπουλος σε έναν εκ των μεγαλυτέρων χρεωστών ληξιπρόθεσμων χρεών (ανέρχονται σε 30 δισ. και έχει τεθεί στόχος να εισπραχθεί γύρω στο 3,5%).
Από το 1993
Στο μηχανογραφικό προφίλ που έχει συντάξει το 2009 η ΙΓ' ΔΟΥ Αθηνών για τον κ. Βοσκόπουλο (υποβάλλει δήλωση μαζί με τη σύζυγό του, νυν υφυπουργό Πολιτισμού - Τουρισμού, κ. Αγγελική Γκερέκου) εμφαίνεται ότι από το 1993 μέχρι και σήμερα δεν πληρώθηκε ο φόρος εισοδήματος και λοιποί φόροι που προέκυπταν από τις φορολογικές δηλώσεις έως και το οικονομικό έτος 2009 (εισοδήματα του 2008).
Οι αναλογούντες φόροι ανέρχονται: Κεφάλαιο 3.169.449,80, προσαυξήσεις 2.315.085,80 και τέλη 17.365,95 ευρώ. Το συνολικό ποσόν της οφειλής ανέρχεται σε 5.501.901,55 ευρώ. Το ποσόν αυτό έχει βεβαιωθεί από την αρμόδια ΔΟΥ εδώ και αρκετό καιρό και επίσης εδώ και αρκετό καιρό έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο.
Η αρμόδια ΔΟΥ ΙΓ' Αθηνών, παρά τις φιλότιμες, όπως πληροφορούμαστε, προσπάθειες του αρμόδιου δικαστικού τμήματος επί σειρά ετών δεν κατόρθωσε να επιτύχει έστω και μία συμβολική καταβολή έναντι του υπέρογκου χρέους. Οι συνεχείς οχλήσεις προς τον κ. Βοσκόπουλο δεν απέδωσαν. Αντίθετα με τις αλλεπάλληλες αναστολές που ζητούσε και εξασφάλιζε, ακόμη και με δικαστικές αποφάσεις, κατόρθωσε να μην πληρώσει μέχρι σήμερα το χρέος του. Η αρμόδια ΔΟΥ έχει προχωρήσει σε κατασχέσεις των ακινήτων που εμφανίζονται στην ιδιοκτησία του κ. Βοσκόπουλου. Επίσης έχει ζητήσει την ποινική του δίωξη με τις υπ' αριθμόν 50/8-6-2006 και 20/20-1-2009 μηνυτήριες αναφορές προς την Εισαγγελία Αθηνών.
Εχει εγγραφεί κατάσχεση στο διαμέρισμα του κ. Βοσκόπουλου επί της οδού 3ης Σεπτεμβρίου 153-155, καθώς και σε οικόπεδο με παλαιά κτίσματα επί της οδού Διογένους 26 και Εκτορος 32 στον Κορυδαλλό. Με συνεχείς προσφυγές στη Δικαιοσύνη στο διάστημα 2003 - 2008 εζητείτο η εξαφάνιση του χρέους. Πλην, όμως, τα δικαστήρια αποφάσισαν, σύμφωνα με πληροφορίες, την οριστική βεβαίωση του χρέους στην αρμόδια ΔΟΥ.
Αδυναμία εξόφλησης
Ο κ. Βοσκόπουλος αφού έχασε όλες τις προφυγές στη Δικαιοσύνη ζήτησε από την αρμόδια επιτροπή του υπουργείου Οικονομικών τη διαγραφή του χρέους λόγω αδυναμίας εξόφλησης.
Η αρμόδια επιτροπή απέρριψε το αίτημά του στις 25 Σεπτεμβρίου του 2009, μη δεχόμενη ότι υπάρχει οικονομική αδυναμία εξόφλησης.
Ομως, όπως επισημαίνουν υπηρεσιακοί παράγοντες:
* Πρώτον, δεν προχώρησε κανένας πλειστηριασμός ακινήτων μετά την εγγραφή κατάσχεσης και μετά το πέρας όλων των δικών και εξάντλησης τυχόν προθεσμιών, ιδίως μετά τον Οκτώβριο του 2009.
* Δεύτερον, δεν εξασφαλίστηκαν τα συμφέροντα του Δημοσίου από τα ενοίκια που εισπράττει ο κ. Βοσκόπουλος επί σειρά ετών και από τυχόν άλλα εισοδήματα που έχει.
* Τρίτον, καμιά ενέργεια δεν έγινε από μέρους του υπουργείου Οικονομικών για κατάσχεση των 4 αυτοκινήτων που έχει στην ιδιοκτησία του ο κ. Βοσκόπουλος.
* Τέταρτον, σε καμιά ενέργεια δεν προέβη το υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να προχωρήσει σε κατάσχεση κινητών αξιών (π.χ. μετοχών, ομολόγων κ.λπ.) που ενδεχομένως να υπάρχουν σε θυρίδες τραπεζών.
* Πέμπτον, δεν δόθηκε καμιά εντολή έρευνας κατ' αρχάς στα υποθηκοφυλακεία Αθήνας και Κέρκυρας για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν και άλλα περιουσιακά στοιχεία του κ. Βοσκόπουλου.
* Εκτον, για έναν τόσο μεγάλο οφειλέτη όπως ο κ. Βοσκόπουλος θα έπρεπε να ερευνηθεί -και δεν φαίνεται να ερευνήθηκε- από ποιο λογαριασμό εκταμιεύτηκαν τα χρήματα για την αγορά διατηρητέας οικίας του ζεύγους στο Λιστόν της Κέρκυρας (η αντικειμενική αξία εγγίζει τις 400.000 ευρώ) και άλλου οικοπέδου επίσης στην Κέρκυρα. Η έρευνα θα είχε σαφή στόχο την προστασία της τιμής του πολιτικού κόσμου.

Ανέκδοτο: Ο δολοφόνος σπουργίτης

Οδηγούσε ένας τύπος όταν άκουσε κάτι να χτυπάει στο μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου του.

Σταματά ανήσυχος, κατεβαίνει και βρίσκει ένα σπουργιτάκι ξάπλα στην άσφαλτο.

-Πωπωπω κρίμα το σκότωσα το καημένο!

Σκύβει κάτω, το μαζεύει και σαν να ψιλοζούσε το σπουργιτάκι, αλλά ήταν σε κώμα.

Το παίρνει, το πάει σπίτι του και το βάζει σε ένα κλουβί μέχρι να συνέλθει και να γίνει καλά. Αργότερα έφυγε από το σπίτι για δουλειές.

Συνέρχεται και το σπουργιτάκι σιγά-σιγά και κοιτάει και τι να δει ;

Πάνω κάγκελα, δεξιά κάγκελα, αριστερά κάγκελα, μπροστά κάγκελα, πίσω κάγκελα.

Τρελαίνεται το σπουργιτάκι και λέει:

-Πωπωπω, τον σκότωσα τον άνθρωπο!!!!!

Ανέκδοτο: Ο παπαγάλος

Ένας ταβερνιάρης είχε ένα παπαγάλο και του λέει:
- "Φεύγω για μια ώρα από το μαγαζί. Αν έρθει το βυτίο με το πετρέλαιο πες τους να βάλουν 1 τόνο".
Έρχεται το βυτίο, βλέπουν τον παπαγάλο και του λένε:
- "Πού είναι το αφεντικό;"
- "Έφυγε", τους λέει αυτός, "βάλτε 3 τόνους και αφήστε το τιμολόγιο στο τραπέζι."
Γυρνάει ο ταβερνιάρης βλέπει ότι αγόρασε 3 τόννους και ουρλιάζει στο παπαγάλο:
- "Ένα τόνο δε σου είπα ρε, γιατί τους είπες 3;"
Τον αρπάζει και το σταυρώνει με τα φτερά ανοιχτά. Έπειτα του λέει:
- "Μια βδομάδα θα μείνεις εκεί."
Ο παπαγάλος βλέπει απέναντι του μια εικόνα του Χριστού στο σταυρό και ακούει μέσα από την εικόνα μια φωνή:
- "Πλάσμα του Θεού, πόσο καιρό θα είσαι σταυρωμένο;"
Λέει ο παπαγάλος:
- "Μια βδομάδα, εσύ πόσο καιρό είσαι στο σταυρό;"
Του απαντάει η φωνή:
- "2000 χρόνια!"
Έκπληκτος ο παπαγάλος του λέει:
- "Καλά ρε μεγάλε πόσο πετρέλαιο παράγγειλες;"

Η “Αυγή” αποκαλύπτει τα σχέδια Αλαβάνου για διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ

Θέμα χρόνου φαίνεται ότι είναι η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι από την πλευρά των Ανανεωτικών του ΣΥΝ. Σε κινήσεις που προϊδεάζουν για διάσπαση προβαίνει τον τελευταίο καιρό ο Αλέκος Αλαβάνος, που μαζί με συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ έχει δημιουργήσει εδώ και καιρό το “Μέτωπο αλληλεγγύης και ανατροπής”, που επί της ουσίας λειτουργεί ως κόμμα μέσα στη συμμαχία της Αριστεράς. Μάλιστα, τα πράγματα είναι σε τόσο προχωρημένο επίπεδο, που σχετικό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ έχει σήμερα η εφημερίδα που πρόσκειται στον ΣΥΝ, η Αυγή. Το ρεπορτάζ της Αυγής έχει τίτλο “το Μέτωπο παίζει με τα όρια του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ” και αποκαλύπτει όλες τις κινήσεις του Αλέκου Αλαβάνου. Το κείμενο έχει ως εξής:
“Με τα όρια του κόσμου του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με τις αντοχές των στελεχών που συναπαρτίζουν το συμμαχικό σχήμα και έχουν διαφορετική άποψη, “παίζει” το Μέτωπο που έχει δημιουργήσει ο Αλέκος Αλαβάνος και συμμετέχουν οι συνιστώσες ΚΟΕ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ και ΑΠΟ. Σε σχεδόν καθημερινή βάση ο τέως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ παρεμβαίνει στα πολιτικά δρώμενα, με τακτική που και ο ίδιος είχε καυτηριάσει στο παρελθόν, δηλαδή μέσα από τα μίντια.
Το κυριότερο δε είναι οι ακραίες μορφές δράσης που προτείνει, με χαρακτηριστικότερη την απολίτικη και επικίνδυνη πρόταση που έκανε για αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή, πρόταση που έσπευσε να υιοθετήσει η ΚΟΕ, κάνοντας λόγο για “χαλαρή σχέση” με το Κοινοβούλιο. Ο Αλ. Αλαβάνος, ο οποίος γνωρίζει όσο λίγοι το “παιχνίδι της ατάκας”, αναζητεί σε τακτά διαστήματα τις πιο σκληρές εκφράσεις προκειμένου να χαρακτηρίσει τον Γ. Παπανδρέου και την κυβέρνηση, παρ’ ότι την περίοδο που ήταν πρόεδρος του ΣΥΝ μιλούσε με κολακευτικά λόγια για τον κ. Παπανδρέου, απευθύνοντας συνεχώς προτάσεις για κοινή δράση με (αυτό) το ΠΑΣΟΚ.
Με όχημα το Μέτωπο, ο Αλ. Αλαβάνος περιοδεύει ανά την Ελλάδα, μιλάει σε συγκεντρώσεις, με αποκορύφωμα την ανοιχτή εκδήλωση που διοργανώνει στην Αθήνα στις 27 Μαΐου, με ομιλητές τον ίδιο και τους Μαρία Μπόλαρη (ΔΕΑ) και Χρήστο Κατσούλα (ΚΟΕ). Ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί εντός του Μετώπου είναι η αποστροφή του κ. Κατσούλα από την πρόσφατη ομιλία που έκανε στην Πάτρα μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο. “Δεν μας εκφράζει η αριστερά που βρίσκεται στη Βουλή”, είπε το επιφανές στέλεχος της ΚΟΕ, εντάσσοντας, προφανώς, σε αυτή την κατηγορία και τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην ίδια συγκέντρωση ο τέως πρόεδρος του ΣΥΝ είχε αποφύγει να αναφερθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, αντιθέτως μιλούσε συνεχώς για το Μέτωπο, δηλώνοντας ότι “το πολιτικό σκηνικό έχει εξαντληθεί. Πρώτα από όλα ο δικομματισμός, μαζί του, όμως, και η αντίληψη μιας αριστεράς των μηχανισμών”. Επιπλέον δεν πέρασαν απαρατήρητες οι αναφορές στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου, και στις αρχές που πρέσβευε το Κίνημα που ίδρυσε στις 3 του Σεπτέμβρη. Ο άλλοτε πρόεδρος του ΣΥΝ προσπαθεί να συγκρίνει το Μέτωπο με το ΕΑΜ(!), απευθυνόμενος συνεχώς τόσο στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ όσο και στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, π.χ. στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Σε συνομιλητές του φέρεται να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιδίωξης συνεργασίας των δυνάμεων αυτών στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές.
Πολλοί πλέον θεωρούν ότι είναι θέμα χρόνου η αποσκίρτιση του Μετώπου από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ μόνο ασχολίαστο δεν πρέπει να μείνει το γεγονός ότι ηγετικό στέλεχος του Μετώπου ρωτούσε στη Βουλή για τα οικονομικά του ΣΥΡΙΖΑ και πώς κατατίθεται η κομματική επιχορήγηση στην περίπτωση που υπάρξει διάσπαση του σχήματος. Σε κάθε περίπτωση η επικείμενη συγκέντρωση του Μετώπου στην Αθήνα αναμένεται να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων”.
Εξάλλου, και το κύριο άρθρο της εφημερίδας της αριστεράς κάνει λόγο για “αποκλίνοντα πολιτικά σχέδια εντός ΣΥΡΙΖΑ”, προϊδεάζοντας τον κόσμου του χώρου ότι η διάσπαση είναι κοντά…

Πώς επωάστηκε το αυγό του φιδιού

Πώς φτάσαμε στον θάνατο τριών ανθρώπων; Σιγά σιγά και με την ανοχή όλων μας. Για την ακρίβεια το ερώτημα είναι πώς δεν φτάσαμε νωρίτερα ώς εδώ. Πώς και δεν θρηνήσαμε κι άλλους νεκρούς. Οταν σε κάθε πορεία δίκην τελετουργικού οι μολότοφ πέφτουν σαν βροχή ήταν στατιστικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα γινόταν το κακό. Κι έγινε…

Η έννομη τάξη καταλυόταν με την ανοχή όλων μας. Ετσι κι αλλιώς για ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς «νόμος είναι το δίκιο κάποιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας» και όχι το Σύνταγμα της χώρας

Δεν ήταν η κακιά στιγμή, δεν ήταν ατύχημα. Ηταν η συνισταμένη πολλών παραγόντων, που καλλιεργούσαν και ενθάρρυναν αυτήν την επικίνδυνη ανομία. Οπως έγινε και με το τρομοκρατικό φαινόμενο που επιβίωσε επί μακρόν στη χώρα έτσι και αυτή η χαμηλής έντασης τρομοκρατία βρήκε πρόσφορο κοινωνικό έδαφος να αναπτυχθεί. Ηταν πολλοί εκείνοι που χαίρονταν κάθε φορά που φλέγονταν τράπεζες. Δεν περίμεναν φυσικά ότι κάποια στιγμή μαζί με τα οικήματα θα καίγονταν και άνθρωποι. Ολοι μιλούσαμε για γνωστούς-αγνώστους και ελεεινολογούσαμε την αστυνομία που δεν τους συλλαμβάνει. Μα, σαν πιανόταν κάποιος, πάντα και πριν δικαστεί βαφτιζόταν «αθώος». Ετσι τουλάχιστον ισχυρίζονταν όλοι εκείνοι που διοργάνωναν τα κινήματα συμπαράστασης.

Σ’ αυτά τα κινήματα πάντα πρωταγωνιστούσαν οι εμβληματικές μορφές της προόδου. Πόσες φορές απέτρεψαν συλλήψεις, διότι «τα παιδιά ήταν αθώα»; Μην παρεξηγηθούμε: δεν ξέρουμε αν εκείνοι που είχαν συλληφθεί ήταν αθώοι ή ένοχοι. Αυτά τα αποφασίζουν τα δικαστήρια. Δυστυχώς τις περισσότερες φορές την ετυμηγορία έβγαζαν στο πεζοδρόμιο και χωρίς δίκη κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Η έννομη τάξη καταλυόταν με την ανοχή όλων μας. Ετσι κι αλλιώς για ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς «νόμος είναι το δίκιο κάποιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας» και όχι το Σύνταγμα της χώρας.

σιγά σιγά επωάστηκε το αυγό του φιδιού. Υπό την ανοχή μας και με τα χειροκροτήματα κάποιων. Η αλητεία βαφτίστηκε «δικαιολογημένη οργή» και κάθε φορά που γινόταν το κακό (μικρότερο από το χθεσινό) πάντα ήταν «προβοκάτσια» ή ευθύνη εκείνων που το υπέστησαν

Ανεχόμασταν τους προπηλακισμούς καθηγητών («κάτι στραβό θα είχαν πει»), τον προπηλακισμό του προέδρου της ΓΣΕΕ («κάτι στραβό θα είχε κάνει»), τις κατεβασμένες τζαμαρίες των μαγαζιών («μνημεία του καπιταλισμού»), μέχρι και να υπάρχει χωριό ανυπότακτων στο κέντρο της Αθήνας. Ετσι σιγά σιγά επωάστηκε το αυγό του φιδιού. Υπό την ανοχή μας και με τα χειροκροτήματα κάποιων. Η αλητεία βαφτίστηκε «δικαιολογημένη οργή» και κάθε φορά που γινόταν το κακό (μικρότερο από το χθεσινό) πάντα ήταν «προβοκάτσια» ή ευθύνη εκείνων που το υπέστησαν.

Η μεταπολίτευση τελείωσε με τον χειρότερο τρόπο. Με την οικονομία χρεοκοπημένη, με το κράτος διαλυμένο και την κοινωνία αποχαυνωμένη από τα απλοϊκά συνθήματα περί του «εγκληματικού καπιταλισμού» και του «τέρατος IMF», που μας δανείζει για να μην κάνουμε στάση πληρωμών. Το χειρότερο όμως είναι η αυταπάτη που συστηματικά καλλιεργείται στον λαό, ότι πάντα κάποιοι άλλοι φταίνε, κάποιες σκοτεινές δυνάμεις απεργάστηκαν τη χρεοκοπία μας ή και τον θάνατο των τριών. Κρυφογελούσαμε όταν τα παιδιά φωνασκούσαν «να καεί, να καεί, το μπ… η Βουλή», δεν σταθήκαμε απέναντι στα φαινόμενα φασισμού που διάφορες ομαδούλες με κόκκινο μανδύα καλλιεργούσαν στην ελληνική κοινωνία. Οταν συνδικαλιστές του ΣΥΝ βγάζουν πανό μέσα στη Βουλή, επόμενο είναι κάποιοι διαδηλωτές να θεωρήσουν ότι είναι και δικό τους δικαίωμα να μπουκάρουν για να διαμαρτυρηθούν. Κλείσαμε τα μάτια στη μικρή ανομία, για να φτάσουμε στον άδικο και φρικτό θάνατο τριών ανθρώπων. Ο λογαριασμός της απερίσκεπτης μεταπολίτευσης έγινε πολύ μεγάλος και θα διογκώνεται όσο κρατάμε τα μάτια μας κλειστά.

Πάσχος Μανδραβέλης

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 6/5/2010

Σκουπίδια...

Θεματοφύλακες

Τουρισμός για όλους …από τον ΕΟΤ

Το πράσινο φως πήρε το πρόγραμμα «Τουρισμός για όλους» για το έτος 2010-2011, με ισχύ από 9 Ιουλίου 2010 έως 31 Μαρτίου 2011, μετά την υπογραφή της σχετικής απόφασης από την υφυπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Άντζελα Γκερέκου. Το κόστος του προϋπολογισμού ανέρχεται σε 8.000.000 ευρώ και θα καλυφθεί από τον Τακτικό Προϋπολογισμό του ΕΟΤ, ετών 2010-2011 και το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του ΕΟΤ.

Ένα πρόγραμμα, δύο υποδιαιρέσεις

α) για την Τρίτη Ηλικία θα διατεθούν 10.000 ατομικά Δελτία. Το προϋπολογιζόμενο κόστος του προγράμματος ανέρχεται στο ποσό των 1.100.000 € περίπου. Δικαιούχοι του Προγράμματος με τα προστατευόμενα μέλη τους , είναι όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει το εξηκοστό έτος της ηλικίας τους και άνω , είναι δε συνταξιούχοι λόγω γήρατος ή λόγω αναπηρίας, ανεξαρτήτως εισοδήματος.

β) το υποπρόγραμμα που αφορά εξαήμερες διακοπές (πέντε διανυκτερεύσεων), για το οποίο θα διατεθούν συνολικά 100.000 ατομικά δελτία. Το προϋπολογιζόμενο κόστος του υποπρογράμματος ανέρχεται στο ποσό των 6.800.000 € περίπου. Στο υποπρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν υπάλληλοι και συνταξιούχοι του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ., με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου (εφόσον δεν είναι δικαιούχοι των προγραμμάτων της Εργατικής Εστίας), ασφαλισμένοι του Ο.Α.Ε.Ε., του ΝΑΤ, της Πρόνοιας, αυτοασφαλιζόμενοι του ΙΚΑ, άτομα με αναπηρία 67% και άνω, πολύτεκνοι κλπ,.

Απαραίτητη προϋπόθεση, είναι το ατομικό ή το οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα των δικαιούχων, με βάση τα στοιχεία της οικείας Δ.Ο.Υ., ώστε να μην υπερβαίνει τα παρακάτω ποσά :

Μεμονωμένοι δικαιούχοι με ατομικό εισόδημα : € 18.000

Δικαιούχοι με οικογενειακό εισόδημα : € 31.000

Τρίτεκνοι με οικογενειακό εισόδημα : € 40.000

Για κάθε προστατευόμενο τέκνο το εισόδημα προσαυξάνεται κατά 1.500 €

Στην περίπτωση του οικογενειακού εισοδήματος τα έσοδα υπολογίζονται αθροιστικά από το σύνολο των μελών της οικογένειας ανεξάρτητα αν είναι δικαιούχοι ή μη του Προγράμματος.

Δεν δικαιούνται Δελτίου Εξαήμερων διακοπών οι δικαιούχοι Προγραμμάτων του Οργανισμού Εργατικής Εστίας και του Οργανισμού Αγροτικής Εστίας (ασφαλισμένοι του Ο.Γ.Α.), καθώς και όσοι πήραν Δελτίο ενός από τα υποπρογράμματα (Οκταήμερων διακοπών, Εκδρομών ή Γ΄ Ηλικίας) του Προγράμματος «Τουρισμός για όλους» του Ε.Ο.Τ. κατά το διάστημα 2009 -2010, ή Γ΄ ηλικίας τρέχοντος έτους δεδομένου ότι το δικαίωμά τους για χρήση δελτίων κοινωνικού τουρισμού ισχύει εναλλάξ, χρόνο παρά χρόνο.

Οι κάτοχοι των δελτίων θα έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν διακοπές σε όλη την Επικράτεια σε ξενοδοχεία, Τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες και επαύλεις, ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα και κάμπινγκ όλων των λειτουργικών μορφών και τάξεων που διαθέτουν Ειδικό Σήμα λειτουργίας.

Βάζουν αγγελίες για να "πιάσουν" γκόμενα

Διαβάστε την αγγελία που κάποιος είχε δημοσιεύσει στο aggeliopolis.gr (τώρα έχει αποσυρθεί) με σκοπό να βρει υπάλληλο για πολλές και διαφορετικές υπηρεσίες...

ΑΜΟΙΒΗ 4,000 EURO ΑΠΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, ΕΜΦΑΝΗΣΙΜΗ, ΑΠΟ 20 ΕΩΣ 50 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΣΕ ΤΑΞΙΔΙΑ. ΓΝΩΣΗ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΗΡΕΣΙΑ ΘΑ ΕΚΤΙΜΗΘΕΙ. ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ. ΜΙΣΘΟΣ ΥΨΗΛΟΣ. ΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΕΙΛΤΕ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΕ ΟΛΟΣΩΜΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΣΤΟ nickospan40@gmail.com ”

Μπορεί να είναι φάρσα, που νομίζω πως είναι, αλλά όταν κάποιοι εκμεταλλεύονται τα πάντα είτε για να διασκεδάσουν είτε απλά για να βρουν κάποια γκόμενα, σημαίνει πως κάπου έχουμε χάσει τον δρόμο...

Ανέκδοτο: Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης

Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης.

Ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.

Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική:
- "Οργανωμένη χώρα", λέει, "τόσα χρόνια στην Ελλάδα, τι κατάλαβα από οργάνωση και υπηρεσίες; Μου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση".

Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κόλασης. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη, και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει. Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.

- "Να δω πώς είναι", του απαντά εκείνος.

- "Ούτε να το σκέφτεστε κύριε!", του απαντά ο υπάλληλος! "Όλη την ημέρα μας δέρνουν με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!! Φρίκη! Φρίκη! Εγώ σας λέω να μη μείνετε"

Όπου φύγει-φύγει ο Έλληνας. Στη συνέχεια δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση! Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη, όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ μάλιστα, δεν ανάβουν γιατί έχουν καεί τα λαμπάκια. Έτσι η επιγραφή γράφει ΟΑΣΗ.

- "Ελληνική ανοργανωσιά...", μουρμουρίζει.

Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους... Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ. Χτυπάει... Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, τύφλα στο μεθύσι, και τον ρωτά τι θέλει.

- "Ήρθα να δω πώς είναι", του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα.Τραπέζια, πολύ κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια... Γενικώς, μπάχαλο.

Τρελαίνεται ο τύπος:

- "Καλά ρε φίλε, τι γίνεται εδώ;"

- Άσε φίλε, χάλια!", του λέει ο μεθυσμένος. "Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.

- "Πλάκα μου κάνεις;;;", απαντάει ο πεθαμένος. "Εδώ πίνετε και γλεντάτε!"

- "Εεε, ξέρεις πώς είναι μωρέ εδώ στην Ελλάδα... Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια..."

Don’t cry for me Argentina

Τρίτη απόγευμα. Κατεβαίνω την Πανεπιστημίου. Ο δρόμος κλειστός, τα συνδικάτα κάνουν άλλη μια πορεία. Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε, οι διαδηλωτές επαναλαμβάνουν τα χιλιοειπωμένα συνθήματα της μεταπολιτευτικής «Ντόλτσε Βίτα» :«Βασικός μισθός 1400 ευρώ» , «Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία», «Απαγόρευση των απολύσεων». Απ’ όπου περνάει η πορεία, τα μαγαζιά και τα ξενοδοχεία κατεβάζουν τα ρολά τους. Βάζω στα αυτιά μου τα ακουστικά του i-pod. Ένας ραδιοφωνικός σταθμός παίζει την είδηση πως τα spreads άγγιξαν τις 682 μονάδες. Ποιός ξέρει, ίσως σε λίγες μέρες να μας φαίνεται και αυτό το νούμερο μικρό… Η Ελλάδα του 2010. Θλίψη… Κοιτάζω γύρω μου, μήπως δω κάτι που θα με κάνει να ξεχάσω την στενάχωρη πραγματικότητα. Το μάτι μου πέφτει σε μια αφίσα. Το λαμπερό μιούζικαλ του Andrew Lloyd Weber, «Εβίτα» είναι στην Αθήνα αυτές τις μέρες αλλά ακόμη και αυτό συνειρμικά μου φέρνει στο νου την Αργεντινή, το παράδειγμα της οποίας χρησιμοποιούν κατά κόρον όλοι όσοι θέλουν να μας προειδοποιήσουν για τις ολέθριες συνέπειες του ΔΝΤ.

Ο Περόν, με την επιρροή και ενθάρρυνση της δεύτερης συζύγου του, Ευα Ντουάρτε, γνωστότερης ως Εβίτα, εγκατέλειψε το φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο, στο οποίο είχε βασιστεί η ανάπτυξη της χώρας του, τις προηγούμενες δεκαετίες. Αύξησε τις δημόσιες δαπάνες, διόρισε εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους του στο Δημόσιο, ίδρυσε νέες δημόσιες επιχειρήσεις, ενίσχυσε τα εργατικά συνδικάτα και δημιούργησε μια τεράστια και πολυδάπανη γραφειοκρατία

Όμως η ιστορία της Αργεντινής τον τελευταίο αιώνα, ίσως να μπορεί να μας δώσει ένα άλλο πιο χρήσιμο παράδειγμα και μια πιο ηχηρή προειδοποίηση. Πριν από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αργεντινή ήταν μια από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Ακολουθώντας ένα φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο, που βασίζονταν στην ιδιωτική οικονομία και το ελεύθερο εμπόριο, η χώρα κατόρθωσε να έχει μια δυνατή βιομηχανική βάση ενώ τα αγροτικά της προϊόντα εξάγονταν σε όλο τον κόσμο. Το Μπουένος Αϊρες θεωρούνταν μια από τις μεγάλες μητροπόλεις, πλάι στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, και το Παρίσι. Όπως οι Η.Π.Α., η Αργεντινή ήταν μαγνήτης για εκατομμύρια μετανάστες από την Ευρώπη. Μην ξεχνάμε πως και ο δικός μας Αριστοτέλης Ωνάσης άρχισε το χτίσιμο της τεράστιας περιουσίας του εκεί, ενώ, όλοι θυμόμαστε, στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες τον οικείο τύπο του πλούσιου Έλληνα μετανάστη από την Αργεντινή. Στο συλλογικό υποσυνείδητο των φτωχών Ελλήνων, αυτή η χώρα της Λατινικής Αμερικής, ήταν ταυτισμένη με τον πλούτο και τις απεριόριστες ευκαιρίες. Και κάπου εκεί άρχισε η κατηφόρα….

Ήδη από τη δεκαετία του ’30, οι κυβερνήσεις πήραν την πρώτα μέτρα κρατικής παρέμβασης στην οικονομία σαν απάντηση στη διεθνή οικονομική κρίση. Η πραγματική μεταμόρφωση της Αργεντινής όμως άρχισε με την άνοδο στην εξουσία το 1946, του στρατηγού Χουάν Ντομίνγκο Περόν. Ο Περόν, με την επιρροή και ενθάρρυνση της δεύτερης συζύγου του, Ευα Ντουάρτε, γνωστότερης ως Εβίτα, εγκατέλειψε το φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο, στο οποίο είχε βασιστεί η ανάπτυξη της χώρας του, τις προηγούμενες δεκαετίες. Αύξησε τις δημόσιες δαπάνες, διόρισε εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους του στο Δημόσιο, ίδρυσε νέες δημόσιες επιχειρήσεις, ενίσχυσε τα εργατικά συνδικάτα και δημιούργησε μια τεράστια και πολυδάπανη γραφειοκρατία. Οι νόμοι της κυβέρνησης του έπνιξαν την υγιή ιδιωτική επιχειρηματικότητα και οι μόνοι επιχειρηματίες που πλούτιζαν πια, ήταν οι κρατικοδίαιτοι ευνοούμενοι του καθεστώτος. Γρήγορα, τα ξένα κεφάλαια εγκατέλειψαν τη χώρα, η , άλλοτε ακμάζουσα, μεσαία τάξη συρρικνώθηκε και το δημόσιο χρέος έγινε ανεξέλεγκτο, Οι επίγονοι του Περόν , ακόμη και οι πολιτικοί του αντίπαλοι, συνέχισαν την πολιτική του. Κάποιες ψευτομεταρρυθμίσεις , ιδίως τη δεκαετία του ’90, δεν άγγιξαν το οικοδόμημα και τους θεσμούς του περονισμού. Το μέγεθος του κράτους εξακολουθεί να αυξάνεται μέχρι και σήμερα και η χώρα παραμένει μια από τις πιο διεφθαρμένες στον κόσμο, καθώς και μια από τις πιο ανελεύθερες οικονομικά (105η σε 141 χώρες). Η Αργεντινή από 4η χώρα σε κατά κεφαλήν εισόδημα το 1910, έχει κατρακυλίσει σήμερα στην 76η θέση. Παρότι, ο κρατισμός υποσχέθηκε έναν επίγειο παράδεισο στο λαό της Αργεντινής , το μόνο που κατάφερε ήταν μέσα σε λίγες δεκαετίες να μετατρέψει μια πλούσια χώρα του Πρώτου Κόσμου σε χώρα-ανέκδοτο, συνώνυμη της διαφθοράς, της χρόνιας οικονομικής κρίσης και της πολιτικής αστάθειας.

η Ελλάδα υπέκυψε στις σειρήνες του κρατισμού και του πιο χυδαίου σοσιαλισμού: διορισμοί στο Δημόσιο, αύξηση κρατικών δαπανών, δαιμονοποίηση του κεφαλαίου, αχαλίνωτος δανεισμός, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, αποτέλεσαν τα συστατικά του ελληνικού μεταπολιτευτικού μοντέλου

Το δρόμο της Αργεντινής ακολούθησε και η Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια. Μέχρι το 1980, παρά τα προβλήματα, η χώρα ήταν μια από τις πιο ραγδαία αναπτυσσόμενες στην Ευρώπη. Οι προοπτικές ήταν αισιόδοξες και οι Έλληνες έδειχναν να αφήνουν οριστικά πίσω τους τη φτώχεια που τους καταδυνάστευε από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Όμως, η Ελλάδα υπέκυψε στις σειρήνες του κρατισμού και του πιο χυδαίου σοσιαλισμού: διορισμοί στο Δημόσιο, αύξηση κρατικών δαπανών, δαιμονοποίηση του κεφαλαίου, αχαλίνωτος δανεισμός, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, αποτέλεσαν τα συστατικά του ελληνικού μεταπολιτευτικού μοντέλου. Και αν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο Έλληνας Περόν, οι διάδοχοι του όλα τα επόμενα χρόνια, δεν έκαναν τίποτε για να αλλάξουν αυτή την καταστροφική πορεία. Η Αργεντινή, τόσες δεκαετίες μετά την άνοδο του Περόν στην εξουσία, δεν μπόρεσε ακόμη να συνέλθει και να ξαναγίνει η πλούσια , ακμάζουσα χώρα των αρχών του 20ου αιώνα. Άραγε η Ελλάδα θα φανεί πιο τυχερή ή η Αργεντινή είναι η εικόνα του μέλλοντος μας;

Αφήνω πίσω μου την κλειστή Πανεπιστημίου. Στο i-pod , ο Διονύσης Σαββόπουλος και οι «Κωλοέλληνες» διαδέχονται το αργεντίνικο τάνγκο. Και ο στίχος «πέντε αιώνες δύσης εθνικής θα ζήσεις από δω και μπρος » , όσο και αν δεν θέλω να το παραδεχτώ, μου ακούγεται πιο επίκαιρος από ποτέ….

Τηλέμαχος Χορμοβίτης

—————————————————

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στη Metropolis Weekend στις 30/4/2010-2/5/2010

Περί στήριξης ευρώ...

Santa Esmeralda - Don't Let Me Be Misunderstood

Ημιυπαίθριοι: άρχισε η υποβολή αιτήσεων

Ξεκίνησε η διαδικασία της υποβολής των αιτήσεων για τους ημιυπαίθριους, από την Παρασκευή 30 Απριλίου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή», οι ιδιοκτήτες ακινήτων θα καταβάλλουν στις Πολεοδομίες τα εφάπαξ πρόστιμο για να διατηρήσουν τα επιπλέον τετραφωνικά για 40 έτη.

Η ρύθμιση αφορά τις οικοδομικές άδειες, οι οποίες εκδόθηκαν ή αναθεωρήθηκαν μέχρι και τις 2 Ιουλίου 2009.

Όσοι κλείστηκαν με οικοδομική άδεια που εκδόθηκε από τις 3 Ιουλίου του 2009 κι έπειτα, υπάγονται στο νόμο περί αυθαιρέτων.

Οι χώροι που μπορούν να δηλωθούν είναι, εκτός των κλειστών ημιυπαίθριων, σοφίτες, πατάρια, αποθήκες, υπόγεια και υπέργεια γκαράζ που έχουν αλλάξει χρήση και έχουν μετατραπεί σε δωμάτια, καταστήματα κ.λ.π.

Μέχρι το τέλος του έτους θα γίνονται δεκτές οι αιτήσεις.

     econews.gr

Άντζελα Δημητρίου Συνελήφθη από την αστυνομία! Οι δύσκολες ώρες στο κρατητήριο

Ο δικηγόρος της Άντζελας Δημητρίου, Αναστάσιος Μέρμηγκας, μίλησε στο TV Weekend και ξεκαθάρισε πως τη Δευτέρα θα μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της. «Θα μπορούσε και τώρα να είναι έξω αν το δημόσιο ταμείο ήταν ανοιχτό για να πληρώσει το πρόστιμο» συμπλήρωσε. Μιλώντας για την υπόθεση δήλωσε: «Εκκρεμούσαν 3 ανοιχτές καταδικαστικές αποφάσεις για έκδοση ακάλυπτων επιταγών. Της είχε μεταβιβάσει άτομο που είχε συνδεθεί ερωτικά και τότε ήταν πλήρης εμπιστοσύνης αυτό το άτομο. Ποινικά εκδιώκεται μόνο ο εκδότης της επιταγής, όμως, και εκδότης είναι η Αντζελα Δημητρίου επειδή θέλησε να βοηθήσει. Πάντως, θα μπορούσαν να πάνε και μια καθημερινή στο σπίτι της να τη συλλάβουν αφού η κατοικία της είναι γνωστή, δεν κρύβεται». Μη θέλοντας να διευκρινίσει το ποσό των επιταγών, ο δικηγόρος δήλωσε μόνο ότι «είναι λίγο μεγαλύτερο από 50.000 ευρώ». Τέλος, στον αέρα της εκπομπής βγήκε ο Στρατής Λιμνιός ο οποίος είχε επικοινωνήσει νωρίτερα με την Αντζελα Δημητρίου και εκείνη του εξήγησε πως όλα αυτά που συμβαίνουν είναι «λάθη του παρελθόντος. Αυτά πληρώνω τώρα».

Στο αστυνομικό τμήμα Περιστερίου βρέθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτο η Αντζελα Δημητρίου μετά από τη σύλληψή της στο νυχτερινό κέντρο Maya Maya που βρίσκεται στην ίδια περιοχή.

Αιτία της σύλληψής της ήταν οι δικαστικές αποφάσεις που εκκρεμούσαν για ακάλυπτες επιταγές από την εποχή που η 56χρονη τραγουδίστρια είχε σχέση με τον Νοράιρ Σαπουτζίαν. Το πρωί του Σαββάτου η Άντζελα οδηγήθηκε στα δικαστήρια της Ευελπίδων, όπου δεν έγινε δεκτό το αίτημα των δικηγόρων της για αναστολή της απόφασης, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να περάσει η Άντζελα όλο το σαββατοκύριακο στο κρατητήριο. Η τελευταία εξέλιξη αποτέλεσε ισχυρό σοκ για εκείνη, καθώς περίμενε να αφεθεί ελεύθερη.

yupi.gr

Η πατρίδα στα χέρια μας

Παγκόσμιο υπερθέαμα, σαν τις σφαγές των πρώτων χριστιανών στην αρένα, το ελληνικό δράμα συνεπαίρνει πλήθος διεθνών και εγχώριων παρατηρητών. Ορισμένοι έχουν μεταφέρει τα περιουσιακά τους στοιχεία στο εξωτερικό και απολαμβάνουν το ματς από την κερκίδα των επισήμων. Για ορισμένες «ελίτ» της χώρας, η κρίση συνιστά ένα ιδιότυπο χρηματιστήριο. Μεγάλα στοιχήματα εξουσίας παίζονται, η τράπουλα ξαναμοιράζεται, προσωπικές στρατηγικές οικοδομούνται. Ορισμένα από τα πρόσωπα που συνέβαλαν στην εθνική κατάντια ποντάρουν ξανά τα περισσεύματά τους στη ρουλέτα που γυρίζει.

Ατρωτοι μέσα στον χρόνιο κυνισμό τους, οι γνωμηγήτορες παρακολουθούν με τους φακούς της μικροπολιτικής. Πέφτει η δημοτικότητα Παπανδρέου; Θα ισχυροποιηθεί ο Σαμαράς; Θα επανακάμψουν οι Καραμανλικοί; Θα φαγωθεί ο τάδε για να έρθει ο δείνα; Διευθέτηση των θέσεων στο κατάστρωμα του Τιτανικού, από εκείνους που συνήθισαν να τα δίνουν όλα για ένα πρώτο τραπέζι πίστα.

Στο βάθος, η μεγάλη πλειονότητα των καθημερινών ανθρώπων, βουβοί, οργισμένοι, αγωνιούντες, υποψιάζονται ότι η πατρίδα τους δίνει ύστατη μάχη σωτηρίας. Αγρυπνοι στριφογυρίζουν στα κρεβάτια τους, ανίσχυροι παραδίδονται σε εξωφρενικές φήμες, απελπισμένοι συναισθάνονται το μέλλον να βουλιάζει κάτω από τα πόδια τους. Ψάχνουν κάτι να πιστέψουν, από κάπου να πιαστούν.

Κι οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας για μια ακόμα φορά τους προδίδουν. Βουλευτές που σφυρίζουν αδιάφορα στην κατανομή των θυσιών, συνεχίζουν σαν τίποτα να μην έχει αλλάξει. Βολεμένοι συνδικαλιστές απεργούν εβδομαδιαίως, παραλύοντας την οικονομία της χώρας. Εναντίον τίνος; Δανείζομαι τα λόγια του καλού συναδέλφου Μάνου Ματσαγγάνη:

«Δεν πιστεύω ότι θα βγούμε από την κρίση απεργώντας αλλά δουλεύοντας. Αλλωστε στη χώρα μας, εκείνοι που έχουν σοβαρούς λόγους να απεργήσουν συνήθως δεν μπορούν, οπότε απεργούν κυρίως όσοι το κάνουν εκ του ασφαλούς. Το θέαμα των συντεχνιών που διέλυσαν το Δημόσιο και μπλόκαραν κάθε μεταρρύθμιση τότε που είχαμε ακόμη καιρό, ενώ τώρα (ξανα)κατεβαίνουν στους δρόμους γιατί ”δεν φταίνε σε τίποτε για την κρίση”, μου είναι ειλικρινά απεχθές. Δεν θα ήθελα να είμαστε και εμείς ανάμεσά τους».

Μεγάλη φασαρία, ωραία κατάσταση. Τραμπούκοι του ΚΚΕ κρατούν ομήρους ξένους επιβάτες, μπλοκάρουν ξενοδοχεία διώχνοντας όσους τουρίστες έχουν απομείνει, στραγγαλίζουν επιχειρήσεις που αγωνιούν για την τουριστική περίοδο, αφήνοντας εργαζόμενους σε απόγνωση.

Το σοβαρό τμήμα της Αριστεράς απαντά στην κρίση με αγωνιστικές επικλήσεις στις δυνάμεις της κοινωνικής και ριζοσπαστικής Ευρώπης. Ανέξοδη φυγή στην ανεύθυνη παραμυθία της ουτοπίας. Δεν εξηγεί πού θα βρεθούν τα λεφτά για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις όταν τα ξένα κεφάλαια εγκαταλείψουν τη χώρα

Από την άλλη μεριά, η Ν.Δ. κάνει την προσχηματική της αυτοκριτική.«Πράγματι, σε ορισμένες περιπτώσεις διαχειριστήκαμε απλώς το σύστημα αντί να το αλλάξουμε», είπε ο κ. Σαμαράς. Ετσι απλά συνόψισε τον απολογισμό μιας κυβέρνησης που μέσα σε 5 χρόνια φόρτωσε 80.000 ακόμα δημόσιους υπαλλήλους, 120 δισεκατομμύρια στο δημόσιο χρέος, και μερικά από τα χειρότερα σκάνδαλα, πριν τελικά εγκαταλείψει κακήν κακώς μισοβυθισμένο το πλοίο. Από τότε που ο αυτοκράτορας Χιροχίτο ανακοίνωσε τη συντριβή της Ιαπωνίας με τη φράση «η εξέλιξη του Πολέμου δεν απέβη κατ’ ανάγκην επωφελής», ποτέ η αλήθεια δεν διατυπώθηκε με οικονομικότερο τρόπο. Υποσχέθηκε να βάλει πλάτες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το μόνο που έχουμε δει είναι οι πλάτες ενός ικανού νέου ηγέτη που απομακρύνεται από τις εθνικές του ευθύνες.

Το σοβαρό τμήμα της Αριστεράς απαντά στην κρίση με αγωνιστικές επικλήσεις στις δυνάμεις της κοινωνικής και ριζοσπαστικής Ευρώπης. Ανέξοδη φυγή στην ανεύθυνη παραμυθία της ουτοπίας. Δεν εξηγεί πού θα βρεθούν τα λεφτά για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις όταν τα ξένα κεφάλαια εγκαταλείψουν τη χώρα, σε μια οικονομία με αρνητική εθνική αποταμίευση και ισχνές παραγωγικές δυνατότητες. Αλλοι πάλι επιμένουν ότι το πρόβλημά μας είναι μια οφθαλμαπάτη. Και ΗΠΑ και Βρετανία έχουν δημόσιο έλλειμμα σχεδόν σαν της Ελλάδας, λένε, κι η Ιταλία και το Βέλγιο έχουν παρόμοιο δημόσιο χρέος, κι η Ισπανία μεγάλο εξωτερικό έλλειμμα. Ξεχνούν βέβαια να αναφέρουν ότι μόνο η Ελλάδα τα έχει όλα αυτά μαζί, παρέα με το πιο χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα και τη χειρότερη δυναμική δημόσιου χρέους σε όλη την Ευρώπη. Γι’ αυτό μας γρονθοκοπούν οι αγορές.

Και ΗΠΑ και Βρετανία έχουν δημόσιο έλλειμμα σχεδόν σαν της Ελλάδας, λένε, κι η Ιταλία και το Βέλγιο έχουν παρόμοιο δημόσιο χρέος, κι η Ισπανία μεγάλο εξωτερικό έλλειμμα. Ξεχνούν βέβαια να αναφέρουν ότι μόνο η Ελλάδα τα έχει όλα αυτά μαζί, παρέα με το πιο χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα και τη χειρότερη δυναμική δημόσιου χρέους σε όλη την Ευρώπη

Πολιτικές δυνάμεις εγωπαθείς και αυτιστικές, που περιφρονούν την αλήθεια, απεχθάνονται τις ευθύνες, υπηρετούν την ευκολία, αναπαράγουν τις αυταπάτες. Είναι ίσως τραγική ειρωνεία ότι η σημαντικότερη πολιτική ομιλία των τελευταίων ετών, δόθηκε από τον πρωθυπουργό στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του τη μαύρη Τρίτη 27 Απριλίου, μέρα υποβάθμισης του ελληνικού ομολόγου σε junk bond. Το ΠΑΣΟΚ βαρύνεται με προπατορικό αμάρτημα: εκτόξευσε το δημόσιο χρέος στη δεκαετία του ’80, κι έπειτα απέτυχε να το τιθασεύσει. Εισήγαγε κομματισμό και φαυλοκρατία στο Δημόσιο. Δημιούργησε πολλά από τα «κεκτημένα» που έστειλαν τα ασφαλιστικά Ταμεία στο κόκκινο και τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις της χώρας σε απελπισία. Συνδέθηκε με τη διαφθορά και κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος.

Ομως η πατρίδα τώρα διεξάγει τη μάχη της επιβίωσης με την πολιτική ηγεσία που της έλαχε. Μια ηγεσία που, με όλα τα λάθη της, είναι έντιμη και αξιοπρεπής. Από κείνη εξαρτάται αν η μακρά πορεία οικονομικής σωτηρίας, που ξεκινά με θυσίες, ταπείνωση και πόνο, θα οδηγήσει σε μια νέα Ιθάκη ή σε μια νέα εθνική καταστροφή. Από κείνη, και από όλους εμάς.

Γιώργος Παγουλάτος

——————————————————————

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 1/5/2010

Το λεξικό της κρίσης

Επικίνδυνο P2P worm

Ένα νέο «σκουλήκι», το οποίο εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς, είναι ειδικά σχεδιασμένο ώστε να περνάει στους USB flash drives
Ένα νέο, «πονηρό» Peer-to-Peer worm φαίνεται ότι εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς στους κύκλους των ανθρώπων που χρησιμοποιούν μια γκάμα δημοφιλών προγραμμάτων για τον διαμοιρασμό αρχείων.
Μέχρι στιγμής οι χώρες που έχουν προσβληθεί από το νέο Palevo.DP worm – Ρουμανία, Μογγολία και Ινδονησία – συνιστούν ότι το σκουλήκι έλκεται από παράγοντες συγκεκριμένους για αυτές τις χώρες. Παρόλα αυτά, οι υπηρεσίες άμεσων μηνυμάτων και διαμοιρασμού αρχείων, όπως το LimeWire, Ares, BearShare, iMesh, Shareza, Kazaa, DC++ και eMule χρησιμοποιούνται παγκοσμίως από εκατομμύρια ανθρώπους, κάτι που σημαίνει ότι η προειδοποίηση ισχύει και για τους χρήστες εκτός των προαναφερόμενων χωρών. 

Το worm δελεάζει τα θύματά του χρησιμοποιώντας ένα link ενσωματωμένο σε ένα spam IM μήνυμα, το οποίο οδηγεί σε κάτι που εμφανίζεται να είναι ένα αρχείο εικόνας αλλά στην ουσία είναι το malware.  Από το σημείο αυτό και πέρα, το worm εγκαθιστά έναν αριθμό αρχείων τα οποία παρακάμπτουν το firewall των Windows XP.
Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία, οι hackers έχουν τον πλήρη έλεγχο που προσβεβλημένου συστήματος ενώ έχουν τη δυνατότητα να κλέψουν κωδικούς που χρησιμοποιούνται στον Internet Explorer και τον Firefox.
 

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο για το συγκεκριμένο worm είναι ότι αντιγράφει τον εαυτό του σε αρχεία μέσω δικτύου, στικάκια USB ή οποιονδήποτε άλλο εξωτερικό δίσκο. Κάθε σύστημα χωρίς προστασία που έχει ενεργοποιημένο το χαρακτηριστικό autorun στα Windows, αποτελεί υποψήφιο θύμα καθώς αυτοί οι δίσκοι μεταφέρονται από PC σε PC.
Όπως δήλωσε εκπρόσωπος της BitDefender, το Palevo.DP είναι ιδιαίτερα επιθετικό και εξαπλώνεται με απίστευτα γοργούς ρυθμούς.

Φανή Καμπάση
pcw.gr

4 Νεκροί και μια Άθλια Μεταπολίτευση

Κάποια μέρα αν βλέποντας ξανά όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα έχεις την εντύπωση ότι παρατηρείς τα γεγονότα μιας ξένης και παράξενης χώρας θα ξέρεις ότι ζεις σε μια καλύτερη Ελλάδα. Αυτή η νέα Ελλάδα θα έχει αποκτήσει αυτό που η Μεταπολίτευση έχει σκοτώσει, και που για δεκαετίες, ανεξαρτήτως καταστάσεων στην νεότερη ιστορία μας ποτέ δεν είχαμε χάσει, την ελπίδα.
Μπορεί να είσαι υπερήφανος για Θερμοπύλες, για την προσφάτως καταληφθείσα Ακρόπολη, για το Όχι του 40, αλλά για την Ελλάδα του σήμερα, ντροπή, οργή, αγανάκτηση. Ήρθε ο καιρός να πούμε την μεγάλη αλήθεια που χρόνια τώρα αποφεύγουμε γιατί δεν έχουμε το θάρρος που θα απαιτούσε μια εθνική αυτογνωσία, η Μεταπολίτευση απέτυχε. Μια περίοδος της ελληνικής ιστορίας που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη πάτου – κάθε χρόνο που περνάει νομίζουμε ότι είδαμε τα χειρότερα και κάθε χρόνος που έρχεται μας διαψεύδει. Της Μεταπολίτευσης οι αξίες, τα οράματα, τα συνθήματα, τα οικονομικά, οι πολιτικοί και οι πολίτες απέτυχαν.

Άνηκαν σε αυτή την Ελλάδα που δεν είχε το μέσο η τη διάθεση να βολευτούν κάπου στο δημόσιο. Κέρδιζαν το ψωμί τους δουλεύοντας σκληρά και με το μόχθο τους πλήρωναν για την δικιά τους ζωή και για τη ζωή αυτών του δημοσίου

Χθες με έναν καθόλα βάρβαρο τρόπο 3 συνάνθρωποι μας και ένα αγέννητο μωρό εκτελέσθηκαν στο βωμό της μεταπολιτευτικής παράνοιας. Μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα δούλευαν για να συντηρήσουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειες τους προσφέροντας υπηρεσίες στους συμπολίτες τους. Άνηκαν σε αυτή την Ελλάδα που δεν είχε το μέσο η τη διάθεση να βολευτούν κάπου στο δημόσιο. Κέρδιζαν το ψωμί τους δουλεύοντας σκληρά και με το μόχθο τους πλήρωναν για την δικιά τους ζωή και για τη ζωή αυτών του δημοσίου.
Είναι η άλλη Ελλάδα που ποτέ δεν βλέπουμε στις τηλεοράσεις να κλείνει δρόμους και να πυρπολεί. Είναι η Ελλάδα που πολύ συχνά κάτω από άθλιες συνθήκες εργασίας καλείτε χωρίς ουσιαστικό αντάλλαγμα να πληρώνει το κόστος του άπληστου ελληνικού κρατισμού. Είναι η Ελλάδα που πληρώνει τους φόρους της και βλέπει τους απανταχού κρατικοδίαιτους προνομιούχους και επιχειρηματίες να φιγουράρουν το νεοπλουτισμό τους. Είναι η Ελλάδα που με ελαφρώς καμουφλαρισμένη περιφρόνηση σχολιάζεται από τον εθνικό μας πλακατζή κάθε Τρίτη στης 9 ως ανεπαρκώς ταξικά συνειδητοποιημένη και του καναπέ. Η πιο αδικημένη τάξη της Μεταπολίτευσης, οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα.
Για αυτό και το χθεσινό αιματοκύλισμα εμπεριέχει απίθανα μεγέθη ύβρεως. Θλίβομαι για όλα αυτά που πρόκειται να συμβούν αλλά καταλαβαίνω ότι θα κληθούμε να πληρώσουμε ακριβά για όλα αυτά που κάναμε και δεν κάναμε τα τελευταία 36 χρόνια. Και ας αρχίσει ο κατάλογος από τα χθεσινά όταν κάποιοι από εμάς πέταξαν μολότοφ σε μια τράπεζα, όταν κάποιοι άλλοι από εμάς χλεύαζαν τους υπαλλήλους όταν φώναζαν για βοήθεια, όταν επίσης κάποιοι από εμάς εμπόδιζαν τα πυροσβεστικά να φτάσουν.
Μετά ίσως ο κατάλογος θα πρέπει να επεκταθεί σε όλους αυτούς που απροκάλυπτα και καθημερινά υπερασπίζονται την βία ως πρέπων μέσο επιβολής των δικών τους πολιτικών προτιμήσεων. Όλους αυτούς που τόσο αβίαστα και ανεύθυνα εκστομούν μια από τις πιο χιλιοειπωμένες μπαρούφες της μεταπολίτευσης, «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη.» Όχι κύριοι, νόμος είναι αυτό που ψηφίζει το ελληνικό κοινοβούλιο και περνά συνταγματικό έλεγχο. Υπάρχουν νόμοι που μου είναι απεχθείς αλλά δεν έχω το δικαίωμα να τους καταργώ. Το ίδιο ισχύει και για την αριστερά. Σε μια δημοκρατία δεν κυβερνά ο όχλος ούτε και μια κρατικοδίαιτη και αυτόκλητη κάστα «εκφραστών» του εργάτη. Στη δημοκρατία κυβερνά ο νόμος.

Υπάρχουν νόμοι που μου είναι απεχθείς αλλά δεν έχω το δικαίωμα να τους καταργώ. Το ίδιο ισχύει και για την αριστερά. Σε μια δημοκρατία δεν κυβερνά ο όχλος ούτε και μια κρατικοδίαιτη και αυτόκλητη κάστα «εκφραστών» του εργάτη. Στη δημοκρατία κυβερνά ο νόμος

Το ότι τα παραπάνω δεν είναι κοινώς αποδεκτά αποδεικνύει πόση λίγη πρόοδο έχουμε κάνει από το 74. Το χειμώνα του 2009 είχα γράψει ότι η ημέρα αποκατάστασης της δημοκρατίας, η 24η Ιουλίου, είναι πράγματι μια ιστορική επέτειος. Το θέμα όμως είναι ότι κάποτε θα πρέπει να έλθει και η 25η Ιουλίου. Είναι καιρός να ξεκολλήσουμε από το 1974. Και τα προβλήματα θέλουν τον εκσυχρονισμό τους. Πριν από 34 χρόνια κάναμε ένα άλμα μπροστά και αφήσαμε δεκαετίες πολιτειακών προβλημάτων στον παρελθόν. Η 24η Ιουλίου ήταν πρόοδος, αλλά της μιας ημέρας πρόοδος.
Πρόσφατα μιλώντας με ένα φίλο που ανήκει στην αριστερά συμφωνήσαμε σε ένα πράγμα, το μεγάλο αριθμό ευκαιριών που η Ελλάδα έχασε από την Μεταπολίτευση και μετά. Αποδείξαμε σαν λαός, αυτό που συχνά λέγεται για τον αραβικό κόσμο, ότι είχαμε ένα απίστευτο ταλέντο στο να μην χάνουμε ευκαιρία να χάνουμε ευκαιρία.
Μήπως με την δημοκρατία αποκτήσαμε ένα σοβαρό πολιτικό προσωπικό; Όχι, απλά αναγάγαμε τον λαϊκισμό σε κυρίαρχο πολιτικό λόγο. Δημιουργήσαμε μήπως μια υπεύθυνη αστική τάξη; Ούτε και αυτό, έχουμε μια ομάδα κρατικοδίαιτων νεόπλουτων χωρίς καμία αίσθηση ευθύνης και αστικής πολιτικής συνείδησής. Τα προγράμματα της ΕΟΚ/ΕΕ τα χρησιμοποιήσαμε για να καταστρέψουμε την ελληνική γεωργία και τον αλόγιστο δανεισμό για την δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων εξαρτημένων από το κράτος νταντά.
Όλα αυτά με στενοχωρούν μα όλα αυτά μπορούμε να τα φτιάξουμε. Αλλά τώρα, βράδυ Τετάρτης, γράφοντας αυτό το άρθρο, αυτό που πραγματικά με θλίβει και οργίζει αφάνταστα είναι κάτι που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Αυτούς τους τέσσερις που δεν μπορούμε να τους έχουμε εδώ και που σε λίγο στην καθημερινότητα μας θα ξεχάσουμε. Αυτούς που θυσιάστηκαν στο τέλος μιας άθλιας και χρεοκοπημένης μεταπολίτευσης.

Ναπολέων Λιναρδάτος

Και ο Ούγκο Τσάβες στο Twitter!

Τον προσωπικό του λογαριασμό στο μικρό-μπλογκ Τwitter άνοιξε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες για να απευθύνεται στους πολίτες της χώρας.

«Γεια σας, πως είστε; Να ‘μαι όπως σας είχα πει, τα μεσάνυχτα. Πάω στην Βραζιλία. Και είμαι πολύ χαρούμενος να εργαστώ για την Βενεζουέλα. Θα νικήσουμε«, γράφει ο πρόεδρος της Βενεζουέλας στο πρώτο του μήνυμα μέσω του λογαριασμού του (@chavezcandanga) στο Twitter που απευθύνεται σε σχεδόν 200.000 followers.

Ο ηγέτης της Βενεζουέλας, ο οποίος χρησιμοποιεί σχεδόν καθημερινά την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τις εφημερίδες για να μιλήσει απευθείας στους πολίτες, ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα την πρόθεσή του να εξελιχθεί σε έναν «κυβερνο-ακτιβιστή» προκειμένου να αντιμετωπίσει την επιρροή της αντιπολίτευσης μέσω των κοινωνικών ιστοσελίδων.

Ο Ούγκο Τσάβες στοχεύει να χρησιμοποιήσει το Twitter στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, μετά από τις οποίες ελπίζει να διατηρήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του, παρά την πτώση της δημοτικότητας του λόγω των συνεχιζόμενων διακοπών νερού και ρεύματος καθώς και της αύξησης της ανασφάλειας και των τιμών.

apn.gr

Android: πιο δημοφιλές από το iPhone

Μπροστά πέρασε το Android από το iPhone για πρώτη φορά στην ιστορία του διαμορφώνοντας διαφορά 7%.

Τα στοιχεία προέρχονται από τα στατιστικά της Admob για τις ΗΠΑ.

Οι συσκευές με Android στην αγορά είναι πλέον 11 και το ποσοστό των χρηστών που τις χρησιμοποιεί είναι μεγαλύτερο σε σχέση με τις 3 εκδόσεις iPhone που κυκλοφόρησαν στην αγορά.

Το Δεκέμβριο του 2009 το ποσοστό των χρηστών που είχε Android ήταν 36% ενώ το αντίστοιχο όσων έχουν iPhone 47%.

Λίγους μήνες αργότερα, το Μάρτιο του 2010, το ποσοστό όσων έχουν Android εκτοξεύτηκε στο 46% (10 μονάδες επάνω) ενώ του iPhone υποχώρησε κατά 8 μονάδες στο 39%.

Σ.Κ.

e-go.gr

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε

Οι χειρισμοί και η ουσία

Η αλήθεια είναι ότι στη δίνη μιας κρίσης πολλές αποφάσεις μπορούν να ληφθούν. Για την ακρίβεια, είναι δισεκατομμύρια τα δυνητικά βήματα που μπορούν να γίνουν. Ενας άλλος κόσμος πάντα είναι εφικτός: Θα μπορούσε να γίνει το α, αλλά θα μπορούσαμε επίσης να κάνουμε το β, ή το β+α, ή το γ, ή το υ+ω+ε κ. ο. κ. Στον κόσμο του δυνητικού υπάρχουν άπειρες επιλογές. Κάποιοι, για παράδειγμα, ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα έπρεπε να κρύψει έστω μερικούς μήνες ακόμη τα στοιχεία να δανειστεί με χαμηλά επιτόκια τα 20 – 30 δισ. που χρειαζόταν και μετά να πει: «Ουπς! Ξέρετε, το έλλειμμά μας δεν είναι 6%, αλλά 14%. Συγγνώμη λάθος…»

Σ’ αυτό το επιχείρημα δεν μπορεί να υπάρξει λογικός αντίλογος. Από τη μια μεριά έχουμε μια αρνητική αλλά πολύ πραγματική εξέλιξη, που είναι η άνοδος των επιτοκίων. Από την άλλη μεριά υπάρχει μια ροζ αλλά πολύ φανταστική εξέλιξη που θεωρεί όλες τις άλλες παραμέτρους της πραγματικότητας σταθερές (ceteris paribus). Δηλαδή, το νέο κόλπο θα έπιανε αν οι Ευρωπαίοι δεν είχαν μυριστεί τίποτε (μιλούσαν από τον Ιούνιο για διψήφιο έλλειμμα), οι δανειστές δεν αναρωτιούνταν γιατί ζητούν αυτοί επιπλέον 20 δισ. αφού το δανειακό πρόγραμμα έχει τελειώσει, οι Financial Times θα κοιτούσαν αλλού κ. λπ. Ενας από αυτούς τους παράγοντες να πήγαινε στραβά, το φανταστικό ροζ σενάριο θα γινόταν πιο μαύρο και από την σημερινή μας κατάσταση.

Αυτό το επιχείρημα είναι ανάλογο της λύσης που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση: 100.000 προσλήψεις στο Δημόσιο. Σε ένα ceteris paribus κόσμο αυτό πραγματικά μειώνει την ανεργία. Τελεία. Στον πραγματικό όμως κόσμο πρέπει να έχεις και τα λεφτά να τους πληρώνεις, οπότε αυξάνει τα ελλείμματα και τα χρέη για να βρεθούμε σε χειρότερο σημείο.

Πολλοί πιστεύουν ότι είναι διαπραγματεύσιμο ή έστω πρόβλημα διαπραγματεύσεων. Νομίζουν ότι θα μπορούσαμε να την γλιτώσουμε με κολπάκια και χωρίς να πειράξουμε τον σκληρό πυρήνα του στρεβλού αναπτυξιακού μας μοντέλου. Φαντάζονται, δηλαδή, ότι εμείς θα μπορούμε να διορίζουμε 100.000 δημοσίους υπαλλήλους στην πενταετία και να στέλνουμε κάπου αλλού -πιθανώς εκτός γαλαξία- τον λογαριασμό. Αυτή η αντίληψη δεν είναι απλώς λάθος. Είναι αυτή που μας έφερε ως εδώ

Το δεύτερο επιχείρημα για τους χειρισμούς, που λέει ότι η κυβέρνηση άργησε να πάρει τα μέτρα, είναι σοβαρό και λογικό. Οχι όμως για τους λόγους που κυκλοφορούν στον δημόσιο διάλογο. Η κυβέρνηση δεν άργησε να πάρει τα μέτρα επειδή θα αντιδρούσαν οι αγορές, (αυτές αντέδρασαν ένα μήνα μετά την ανακοίνωση του μεγάλου ελλείμματος 12,7% και μετά τη στάση πληρωμών του Ντουμπάι) αλλά γιατί τα χρειάζεται η ελληνική οικονομία. Ασχετα, δηλαδή, από το τι κάνουν οι αγορές, εμείς έπρεπε ήδη να είχαμε μαζέψει την κατάσταση διότι το μοντέλο ανάπτυξής μας δεν είναι βιώσιμο. Ακόμη κι αν με κάποιον μαγικό τρόπο έπαυαν τον Ιανουάριο να υπάρχουν αγορές και, συνεπώς, έσβηνε ολόκληρο το χρέος μας, εμείς τον Ιούνιο πάλι θα χρεοκοπούσαμε. Απλώς ξοδεύουμε περισσότερα απ’ όσα παράγουμε και ο λογαριασμός δεν βγαίνει. Η ύπαρξη των αγορών απλώς καθυστέρησε χρονικά την χρεοκοπία.

Το γεγονός, όμως, ότι ολόκληρη η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται στους χειρισμούς -αν κάναμε το α ή αν γινόταν το β- είναι ανησυχητικό σημάδι. Σημαίνει ότι το μιντιακό σύστημα συνεχίζει την παλιά του τέχνη, να εξάγει συνολικά συμπεράσματα από ελλιπή δεδομένα (ποιος ξέρει για παράδειγμα τι συζήτησε κεκλεισμένων των θυρών ο κ. Παπανδρέου με την κ. Μέρκελ;).

Χειρότερο όμως κι από αυτό είναι η κυρίαρχη αντίληψη για το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Πολλοί πιστεύουν ότι είναι διαπραγματεύσιμο ή έστω πρόβλημα διαπραγματεύσεων. Νομίζουν ότι θα μπορούσαμε να την γλιτώσουμε με κολπάκια και χωρίς να πειράξουμε τον σκληρό πυρήνα του στρεβλού αναπτυξιακού μας μοντέλου. Φαντάζονται, δηλαδή, ότι εμείς θα μπορούμε να διορίζουμε 100.000 δημοσίους υπαλλήλους στην πενταετία και να στέλνουμε κάπου αλλού -πιθανώς εκτός γαλαξία- τον λογαριασμό. Αυτή η αντίληψη δεν είναι απλώς λάθος. Είναι αυτή που μας έφερε ώς εδώ.

Πάσχος Μανδραβέλης
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 1/5/2010

Τραγωδία σε τροχαίο που έγινε στην Οινόη

Ένας 44χρονος έβαλε τέλος στη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη, στον παράδρομο της εθνικής οδού, στο ύψος της Οινόης.

Νωρίτερα, ο αυτόχειρας είχε παρασύρει με το ΙΧ του έναν δικυκλιστή τον οποίον εγκατέλειψε πιστεύοντας ότι τον είχε τραυματίσει θανάσιμα.

Το πρωί της Κυριακής βρέθηκε απαγχονισμένος σε ελαιώνα, σε απόσταση μόλις 80 μέτρων από το σημείο του ατυχήματος.

Ο δικυκλιστής, τελικά, είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο Λιβαδειάς με ελαφρά τραύματα.

apn.gr

Ανέκδοτο: Δύο φίλοι μουσικοί

Ήταν δυο φίλοι μουσικοί.. Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά.
Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος.
Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του.
Κάθε μέρα παρακαλά το θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του
να τον δει έστω για λίγο.
Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του...
- Γρηγόρη! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω!...
Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά...
- Όντως. Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά...
Βασικά Σωτήρη εγώ αν ήρθα εδώ σήμερα είναι για να σου πω κάποια πράγματα.
- Καλά ή κακά;
- Και τα δύο.
- Πες τα καλά πρώτα...
- Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά...
Συναυλίες συνεχώς...Προχτές έπαιζε ο Bob Marley κι από κάτω όλοι πίναμε μαύρο
και τραγουδούσαμε "No Woman No Cry"...
Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Kurt Cobain με τον Jim Morisson, έχουν κάνει νέο γκρουπ πλέον...
 Άσε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά...
- Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό!...
Και τα άσχημα; Ποια είναι άσχημα;
- Εχμ... βασικά... βγήκαν αφίσες... παίζεις το Σάββατο....

35 χρόνια προσφοράς στον τόπο

Μεταμόρφωση...

Από το Ποντίκι

Εκείνος και Εκείνος, Καίτη Γκρέυ - Μία γυναίκα μόνο ξέρει

Εχω πάει και ελέγξει σχεδόν 30 χώρες. Αυτά που βλέπω εδώ δεν τα είδα πουθενά!

Έχω πάει και ελέγξει σχεδόν 30 χώρες. Αυτά που βλέπω εδώ δεν τα είδα πουθενά!"
Πολ Τόμσον, Δανός Επικεφαλής Επιθεωρητής ΔΝΤ

Αυτά τα λόγια βγήκαν από το στόμα του δανού Πώλ Τόμσεν ο οποίος είναι και επικεφαλής του κλιμακίου των ελεγκτών ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ που βρίσκονται αυτές τις μέρες στην χώρα μας.

Σύμφωνα με το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, οι απαντήσεις των ελλήνων αξιωματούχων στις ερωτήσεις των ελεγκτών άφηναν τους τελευταίους άφωνους!

Για παράδειγμα:

Πριμ παραγωγικότητας

"Εδώ βλέπουμε ένα κονδύλι για πριμ παραγωγικότητας σε δημοσίους υπαλλήλους. Γιατί το πληρώσατε αφού οι στόχοι της αύξησης της παραγωγικότητας, δεν επετεύχθησαν;", ρώτησαν.

Η απάντηση:

"Ξέρετε, δεν είναι ακριβώς έτσι, διότι η προσπάθεια που κατεβλήθη για την επιτυχία του στόχου ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη..."

Πόσοι απασχολούνται στο δημόσιο;

Η απάντηση:

"Τι ακριβώς εννοείτε; Γιατί έχουμε διάφορες κατηγορίες, και διαφορετικές συμβάσεις εργασίας".

Ελεγκτές: "Εμείς απλώς θέλουμε τον αριθμό."

Έλληνες αξιωματούχοι: "Για τον συνολικό αριθμό δεν είμαστε έτοιμοι. Θα μαζέψουμε τα στοιχεία και σε επόμενη συνάντηση θα σας ενημερώσουμε!"

Πόσους διεφθαρμένους υπαλλήλους έχετε πιάσει;

"Ξέρετε αυτά τα πράγματα άπτονται της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, οι δε διαδικασίες είναι χρονοβόρες και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε επακριβώς την εξέλιξη της κάθε υπόθεσης..."

Σ.Σ : Ο Πωλ Τόμσον έχει ελέγξει χώρες όπως η Κολομβία, η Ουκρανία καθώς και αφρικανικές χώρες!

Την πρώτη μέρα τους έβγαλαν για μεσημεριανό (lunch) ο κ.Υπουργός και ο κ.Υφυπουργός, σε παρακείμενο εστιατόριο και παρήγγειλαν και πλήρωσαν φαγητά αξίας 750ευρώ (!) δηλαδή 150ευρώ το άτομο.
Ζήτησαν (ο Υπουργός) να προστεθούν και 50ευρώ μπουρμπουάρ για τον σερβιτόρο και να σταλεί ο λογαριασμός στο Υπουργείο.

Από την επόμενη μέρα οι 3 ελεγκτές του ΔΝΤ αρνήθηκαν να πάνε για φαί με τον υπουργό και πήγαν μόνοι τους.
40ευρώ και οι τρεις!

Απίστευτο... Μόνο αυτό μπορώ να πω!!!

blogareis.blogspot.com