Τσουνάμι απολύσεων στο εμπόριο

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν οι ιδιοκτήτες εμπορικών καταστημάτων σε όλη τη χώρα, καθώς σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, το 2011 θα είναι έτος απολύσεων και ανεργίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία, μία στις τρεις επιχειρήσεις με προσωπικό μεγαλύτερο των 10 ατόμων, δηλώνει ότι θα προχωρήσει σε απολύσεις την επόμενη χρονιά για να καταφέρει να αντέξει την κρίση και τα νέα μέτρα.
Μόλις το 41,7% των επιχειρήσεων προβλέπει ότι δεν θα υπάρξουν ούτε προσλήψεις ούτε απολύσεις, ενώ δεν υπάρχει καμία πρόθυμη να προχωρήσει σε προσλήψεις την επόμενη χρονιά.Η αδυναμία των εμπορικών καταστημάτων να προχωρήσουν σε προσλήψεις οφείλεται στις εκτιμήσεις τους για τις πωλήσεις και τον τζίρο στην μετά ΔΝΤ περίοδο.Μόλις το 4,5% των εμπόρων θεωρεί ότι μέσα στη χρονιά θα υπάρξει αύξηση εσόδων, ενώ το 68.8% περιμένει μείωση και δύσκολες μέρες.
Η κατάσταση είναι καλύτερη στις οικογενειακές επιχειρήσεις, που απασχολούν από 2 έως 9 άτομα, καθώς μόλις το 12,7% των συμμετεχόντων στην έρευνα δήλωσε ότι θα προχωρήσει σε απολύσεις, ενώ υπάρχει και ένα 2,5% που θα κάνει και προσλήψεις.Τα στοιχεία δείχνουν ακόμα πιο μαύρα αν συγκριθούν με τις εκτιμήσεις των εμπόρων πριν τις ραγδαίες οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών. Παρά την οικονομική κρίση οι έμποροι δήλωναν σε ικανοποιητικά ποσοστά ότι θα υπάρξουν προσλήψεις. Αυτά βέβαια πριν έρθει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
 

Ημιυπαίθριοι: άρχισε η υποβολή αιτήσεων

Ξεκίνησε η διαδικασία της υποβολής των αιτήσεων για τους ημιυπαίθριους, από την Παρασκευή 30 Απριλίου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή», οι ιδιοκτήτες ακινήτων θα καταβάλλουν στις Πολεοδομίες τα εφάπαξ πρόστιμο για να διατηρήσουν τα επιπλέον τετραφωνικά για 40 έτη.

Η ρύθμιση αφορά τις οικοδομικές άδειες, οι οποίες εκδόθηκαν ή αναθεωρήθηκαν μέχρι και τις 2 Ιουλίου 2009.

Όσοι κλείστηκαν με οικοδομική άδεια που εκδόθηκε από τις 3 Ιουλίου του 2009 κι έπειτα, υπάγονται στο νόμο περί αυθαιρέτων.

Οι χώροι που μπορούν να δηλωθούν είναι, εκτός των κλειστών ημιυπαίθριων, σοφίτες, πατάρια, αποθήκες, υπόγεια και υπέργεια γκαράζ που έχουν αλλάξει χρήση και έχουν μετατραπεί σε δωμάτια, καταστήματα κ.λ.π.

Μέχρι το τέλος του έτους θα γίνονται δεκτές οι αιτήσεις.

     econews.gr

ΗΠΑ: Κέρδη 335% λόγω... κρίσης!

Αποπληξία κινδυνεύει να πάθει όποιος διαβάζει την περιβόητη λίστα των 500 μεγαλύτερων επιχειρήσεων των ΗΠΑ που δημοσιεύει κάθε χρόνο το αμερικανικό οικονομικό περιοδικό "Φόρτσιουν". 

Διαπιστώνει εμβρόντητος ότι την ώρα που μαίνεται η κρίση και που δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύονται στα ανεπτυγμένα βιομηχανικά κράτη, ενώ χώρες ολόκληρες βυθίζονται βαθύτερα στο τέλμα του δημόσιου χρέους και λαοί απειλούνται με κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου τους, οι επιχειρηματικοί κολοσσοί των ΗΠΑ κυριολεκτικά... θησαυρίζουν με πρωτοφανείς ρυθμούς εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την κρίση!

Οι αριθμοί είναι συντριπτικοί, αλλά και ανατριχιαστικοί ταυτόχρονα. Οι συνολικές πωλήσεις αυτών των 500 γιγάντων παρουσίασαν κατά το 2009 συνολική πτώση πωλήσεων έναντι του 2008 κατά 8,7%.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πτώση εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια - από το 1983, ακριβέστερα.

Πτώση πωλήσεων, άρα πτώση και των κερδών, σκέπτεται ο κοινός νους. Λάθος. Λάθος μεγάλο: το 2009 οι 500 αυτοί επιχειρηματικοί όμιλοι σημείωσαν απίστευτη... έκρηξη κερδών!

Όσο και αν ακούγεται απίστευτο, μέσα στο έτος της κρίσης, το 2009, τα κέρδη αυτών των 500 αμερικανικών κολοσσών αυξήθηκαν έναντι του 2008 κατά... 335%! Όχι, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους. Αύξηση κερδών 335% με πτώση του τζίρου κατά 8,7%! Η δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση εδώ και εξήντα χρόνια!

Εδώ αρχίζει το ανατριχιαστικό μέρος αυτής της ιστορίας. Αφού ο τζίρος μειώθηκε και τα κέρδη απογειώθηκαν, είναι προφανές ότι μειώθηκαν τα έξοδα των επιχειρήσεων. Με ποιο τρόπο; Με τον απλούστερο: τη μαζική σφαγή των εργαζομένων. Αυτές οι 500 επιχειρήσεις που μέσα στο 2009 συσσώρευσαν αστρονομικά κέρδη... απέλυσαν 821.000 εργαζόμενους!

Πρόκειται για φρικιαστικό δείγμα της κοινωνικής αναλγησίας του συστήματος, αλλά και της θεαματικής αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων και εις βάρος των εργαζομένων που συντελείται στο πλαίσιο της κρίσης.

Εκεί δε που γίνεται κανείς κυριολεκτικά έξαλλος είναι όταν βλέπει στην πρώτη δεκάδα των 500 να επανέρχονται η Μπανκ οβ Αμέρικα και η Τζ. Π. Μόργκαν Τσέις (στις θέσεις 5 και 9 αντιστοίχως).

Πρόκειται για δύο τράπεζες που έναν χρόνο νωρίτερα βρίσκονταν στα όρια της χρεοκοπίας και διασώθηκαν απορροφώντας δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια κρατικής στήριξης - παίρνοντας δηλαδή μέσω της αμερικανικής κυβέρνησης όλους τους φόρους που κατέβαλαν στο κράτος δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες για σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους κ.λπ.

Δεν συζητάμε για τις φαρμακοβιομηχανίες. Κάποιες από αυτές σημείωσαν αύξηση κερδών μέσα στο 2009 έως και... 1.000% (!!!) χάρη στην καλοστημένη και έξοχα διαφημισμένη ιστορία της "πανδημίας" της γρίπης της πλάκας, η οποία γέμισε με δισεκατομμύρια δολάρια κέρδη τους τραπεζικούς λογαριασμούς των φαρμακοβιομηχανιών.

Τα "λαμόγια" του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να προκάλεσαν την παγκόσμια κρίση μαζί με τους Ευρωπαίους ομοίους τους, αλλά πάντως σήμερα κάνουν πάρτι.

Η Γκόλντμαν Ζαξ για παράδειγμα, η διαβόητη αμερικανική επενδυτική τράπεζα, σημείωσε αύξηση κερδών το πρώτο τρίμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009 κατά 91%! Και αυτό παρόλο που την περασμένη Παρασκευή η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ κατέθεσε αγωγή για απάτη εναντίον της Γκόλντμαν Ζαξ και ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν χαρακτήρισε την τράπεζα αυτή "ηθικά χρεοκοπημένη".

Πρόκειται για μία τράπεζα που ενεργεί επί αδρά αμοιβή ως σύμβουλος όχι μόνο των κυβερνήσεων της Ελλάδας, αλλά και εκείνων της Γερμανίας, της Βρετανίας και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κρατών, οι οποίες αισθάνονται τρομοκρατημένες τώρα από τις αποκαλύψεις για τις πράξεις της και προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν.

Τράπεζες: Καμιά σχέση με το δημόσιο καλό

Σοκαριστική ήταν η δήλωση του Αλεξάντερ Ντιμπέλιους, επικεφαλής στην Γκόλντμαν Ζαξ των χρηματοπιστωτικών πράξεων που αφορούν στη Γερμανία: "Οι τράπεζες δεν έχουν καμία υποχρέωση να προωθούν το δημόσιο καλό!" δήλωσε χωρίς περιστροφές. Με αυτόν τον αλαζονικό τρόπο αντιμετώπιζε τις κατηγορίες ότι η αμερικανική Γκόλντμαν Ζαξ είναι υπεύθυνη για τις απώλειες 150 εκατομμυρίων δολαρίων γερμανικής τράπεζας, η οποία στη συνέχεια διασώθηκε με χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων. Αλλα 840 εκατομμύρια δολάρια στοίχισε παιχνίδι της Γκόλντμαν Ζαξ στη βρετανική RBS, η οποία επίσης διασώθηκε με δεκάδες δισεκατομμύρια στερλίνες των φορολογουμένων. Ληστές των δημόσιων ταμείων...

Γιώργος Δελαστίκ
ethnos.gr

Οι εργαζόμενοι αποφασίζουν πότε και πόσο θα δουλέψουν

Στο εργοστάσιο Ζf, οι εργάτες είναι εκείνοι που αποφασίζουν πότε θα εργαστούν. Είναι έτσι πιο ευτυχισμένοι και παραγωγικοί. Όλοι βγαίνουν κερδισμένοι, τόσο η επιχείρηση όσο και οι εργαζόμενοι σε αυτήν. Το εργοστάσιο Ζf που δεν έχει ωράριο εργασίας βρίσκεται στην Ιταλία, στο Καζέλε ντι Σελβατσάνο, δίπλα... στην Πάδοβα. Είναι ο ιταλικός κλάδος μιας γερμανικής πολυεθνικής και παράγει κυρίως γρανάζια και εναλλάκτες ρεύματος για θαλάσσιους κινητήρες. Μόνο που οι εργάτες του, οι 200 από τους συνολικά 360 εργαζομένους του εργοστασίου, δεν πηγαίνουν όλοι στη δουλειά από τις 08.00 ως τις 17.00: η παραγωγή είναι συνεχής, όμως καθένας εργάτης επιλέγει το ωράριό του. Το είπαν ωράριο «α λα καρτ» και λειτουργεί τόσο καλά ώστε αποτελεί αντικείμενο μελέτης για το Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Μοιάζει με την πραγματοποίηση ενός ονείρου: αυτού της συμφιλίωσης του χρόνου της δουλειάς με τον χρόνο της ζωής. «Η περίπτωση του Ζf διδάσκει ότι οι απαιτήσεις της επιχείρησης μπορούν να εναρμονιστούν με εκείνες της ιδιωτικής ζωής των εργαζομένων και πως οι μεταβολές των ωραρίων είναι ένα ταμπού που μπορεί να σπάσει», λέει στην ιταλική «Λα Ρεπούμπλικα» ο Λουτσάνο Πέρο από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου.
Για να μη συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν με υπερωρίες τις περιόδους κατά τις οποίες οι παραγγελίες είναι αυξημένες, η διεύθυνση του εργοστασίου και τα συνδικάτα κάθισαν στο τραπέζι και βρήκαν μια λύση που Ευρωπαίοι ερευνητές χαρακτήρισαν υποδειγματική: κάθε δύο μήνες, οι εργάτες συμπληρώνουν ένα ερωτηματολόγιο με τις προτιμήσεις τους για το ωράριο εργασίας, ενώ η επιχείρηση παρουσιάζει το πλάνο με τις ανάγκες παραγωγής. Ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή διασταυρώνει τις προτιμήσεις με τις ανάγκες. Και έτσι προκύπτει το ωράριο κάθε εργάτη. Μπορεί να έχει «φορτωμένο ωράριο», που σημαίνει ότι θα εργάζεται περισσότερο. Όμως μπορεί και να επιλέξει το «μειωμένο ωράριο», ώστε να έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Ο απολογισμός των ωρών εργασίας γίνεται στο τέλος του χρόνου, με δεδομένο ότι κάθε εβδομάδα πρέπει να εργάζονται άπαντες 40 ώρες.
 

Λιγότερες απουσίες, αυξημένη απόδοση
Χάρη ΣΤΟ ωράριο «α λα καρτ» ο 30χρονος Ντανιέλε Ολιβιέρι καταφέρνει να εργάζεται στη συναρμολόγηση στο εργοστάσιο και να διευθύνει μια ένωση εθελοντών, τη Ζattera Urbana, που ασχολείται με την κοινωνική ένταξη. Ο Ντανιέλε Αγκοστίνι μπορεί τα πρωινά να φροντίζει τα παιδιά του, την ώρα που η γυναίκα του είναι στη δική της δουλειά.
Ο Ρέντσο Σοράντσο μιλάει για μια συνάδελφό του που στον ελεύθερο χρόνο της κατάφερε να πάρει πτυχίο μηχανικού. Και ο Τζανλούκα Μπαντόερ εξηγεί: «Το εργοστάσιο ήταν μια αυστηρότατη φυλακή, όπως ήταν τα εργοστάσια του Μάντσεστερ στον 19ο αιώνα.
Όμως καταφέραμε να σπάσουμε αυτόν τον μηχανισμό και να διαχειριστούμε συλλογικά την ευελιξία προς το συμφέρον όλων».
 

Η επανάσταση
Οι απουσίες από τη δουλειά μειώθηκαν και η αποδοτικότητα αυξήθηκε. Η κοινωνιολόγος Μαρίνα Πιάτσα υπογραμμίζει μια άλλη θετική πλευρά αυτής της επανάστασης της Ζf: για να καταστεί δυνατό το ωράριο «α λα καρτ», οι πάντες έμαθαν να κάνουν τα πάντα, αυξάνοντας έτσι τις επαγγελματικές τους δυνατότητες.
Η Εurofound, η υπηρεσία της Ε.Ε. για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και εργασίας, συμπεραίνει στην έκθεσή της για το 2009 ότι η ευελιξία είναι ένα από τα εργαλεία για να αντιμετωπιστεί η κρίση. Και οι πιο δυναμικές και ανταγωνιστικές χώρες είναι αυτές που ξέρουν να καινοτομούν. Στην Ιταλία, αρχίζουν από τα ωράρια εργασίας.

Ρεπορτάζ : Γιώργος Αγγελόπουλος
(από ΤΑ ΝΕΑ)