Η βαρβαρότητα των άδειων εδράνων

Tα άδεια έδρανα της Βουλής, στη διάρκεια της χθεσινής συζήτησης για την παραπομπή του Άκη Τσοχατζόπουλου, αποκαλύπτουν το μέγεθος της περιφρόνησης  των εθνοπατέρων προς τους πολίτες.

Τα πλουσιόπαιδα, στους οποίους έχουμε αναθέσει τον ιερό ρόλο της εκπροσώπησής μας στη κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν καταδέχθηκαν να παραβρεθούν στην αίθουσα συνεδριάσεων της βουλής.

Οι χοντρόπετσοι απόντες  εθνοπατέρες,  έδειξαν με την απουσία τους πόσο γραμμένες έχουν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες αλλά και την ανάγκη κάθαρσης και διαφάνειας.

Αναρωτιέται κανείς αν θα τολμούσαν ν απουσιάσουν από το κάλεσμα κάποιου μεγαλοεπιχειρηματία της διαπλοκής.

Οι συγκεκριμένοι κύριοι και κυρίες δεν χαμπαριάζουν μία ούτε από τα γιαούρτια, ούτε από το κράξιμο, ούτε ακόμη και από αυτόν τον άγριο ξυλοδαρμό του συναδέλφου τους Κωστή Χατζηδάκη. Μια βάρβαρη επίθεση δίχως αμφιβολία. (Πάντως ο κ. Χατζηδάκης, έχει «εξαφανισθεί» από τότε.  Αποφεύγει συστηματικά την υπερέκθεση στα ΜΜΕ.)

Εξίσου βάρβαρη όμως είναι και η δική τους απουσία από τα έδρανα της Βουλής στη διάρκεια μιας τόσο σοβαρής συζήτησης.

Δεν μας ενδιαφέρει αν βρισκόντουσαν στο καφενείο της Βουλής, αν συζητούσαν με τους διαπλεκόμενους-με κάποιες εξαιρέσεις- κοινοβουλευτικούς συντάκτες η αν έκαναν καμάκι στις γραμματείς που έχουν προσλάβει οι κατά καιρούς διατελέσαντες (πεφωτισμένοι) πρόεδροι της Βουλής.

Τα άδεια έδρανα αποκαλύπτουν τη χυδαία και βάρβαρη περιφρόνηση των πολιτών.

Πρόκειται για μια απίστευτη περιφρόνηση προς τους πολίτες, η οποία μπορεί να συγκριθεί μόνο με την περιφρόνηση των αδίστακτων πρεζεμπόρων προς την ίδια τη ζωή.

Δεν είναι το απαράδεκτο του θεάματος. Είναι η περιφρόνηση και το θράσος που δεν αντέχεται. Και μάλιστα όταν όλοι αυτοί οι εθνοπατέρες απολαμβάνουν παχυλές αμοιβές σε καιρό εξαθλίωσης των πολιτών και ασίγαστη προβολή από τα ΜΜΕ.

Τους πληρώνουμε για να βρίσκονται στη Βουλή κι όχι στα παράθυρα του Μega.

Και καλά οι ίδιοι, αλλά οι φερόμενοι ως ηγέτες, Παπανδρέου και Σαμαράς, δεν μπορούν να τους δώσουν εντολή να βρίσκονται στις θέσεις τους, στο Ναό της Δημοκρατίας;

Ντροπή σ όλους σας, ασυνείδητοι...

via kourdistoportocali.com

www. ti-allo-tha-akousoume. gr

Tου Κωνσταντίνου Ζουλα (Από την Καθημερινή)

Μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων, πέρασε μάλλον απαρατήρητη η απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλ. Πετσάλνικος στην ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Κυριάκου Βελόπουλου για το κόστος της κατασκευή της ιστοσελίδας του Κοινοβουλίου (www. parliament. gr). Ο κ. Πετσάλνικος τον (και μας) πληροφόρησε ότι η ιστοσελίδα στοίχισε 1.011.318,89 ευρώ! Σωστά διαβάσατε: ένα εκατομμύριο έντεκα χιλιάδες ευρώ και κάτι ψιλά. Τον (και μας) ενημέρωσε, επίσης, ότι δόθηκαν επιπλέον 48.197,38 ευρώ «για την κατάρτιση χειριστών και διαχειριστών του έργου».

Από την απάντηση του κ. Πετσάλνικου γίνεται προφανές πως δεν έχει την παραμικρή ιδέα ότι αποκάλυψε ένα τεράστιο σκάνδαλο που έγινε επί των ημερών του κ. Δημ. Σιούφα και της κ. Αννας Μπενάκη. Ιδέα –θέλω να πιστεύω– ότι δεν είχαν και...

...οι προκάτοχοί του (που μάλλον δεν έχουν σχέση με την τεχνολογία) και ότι άλλοι έστησαν τη «δουλειά». Αλλά αν οι τρεις πρόεδροι της Βουλής είχαν επικοινωνήσει –όπως όφειλαν– με έναν, έστω, ιδιοκτήτη εταιρείας που κατασκευάζει ιστοσελίδες, θα τους είχε πληροφορήσει ότι το κόστος του site της Βουλής στην αγορά δεν τιμολογείται περισσότερο από 20.000 - 25.000 ευρώ! «Ένα εκατομμύριο δεν πρέπει να κοστίζει ούτε της ΝASA», μου είπε ένας εκ των ειδικών που απευθύνθηκα, προσθέτοντας πώς «στα 20 - 25 χιλιάρικα εξυπακούεται ότι συμπεριλαμβάνεται και η κατάρτιση των διαχειριστών κάθε ιστοσελίδας».

Επικοινώνησα και με τον κ. Βελόπουλο διερευνώντας τη δική του αντίδραση στην απάντηση του κ. Πετσάλνικου. «Μα δεν ξέρετε πως συγκεκριμένες εταιρείες έκαναν πάρτι τα τελευταία χρόνια χρεώνοντας απίστευτα ποσά για την κατασκευή όχι μόνον του site της Βουλής, αλλά και των ιστοσελίδων των υπουργείων και των νομαρχιών;», μου είπε, ενημερώνοντάς με πως έχει ζητήσει με νέα παρέμβασή του το εξής αυτονόητο: να αναγράψει εδώ και τώρα κάθε δημόσιος φορέας στo site του πόσο κόστισε η κατασκευή τoυ και ποια εταιρεία το ανέλαβε».

Ο κ. Πετσάλνικος μας καθησύχασε, πάντως, ότι το 80% των χρημάτων της ιστοσελίδας της Βουλής προέρχονταν από κοινοτικούς πόρους και... μόνον το 20% από εθνικούς. Σκέφτομαι με τρόμο την τυχόν αναπαραγωγή της απάντησής του σε μια γερμανική εφημερίδα...

Ποια εικόνα θα είχε η Ελληνική Βουλή των 200 σήμερα

Ρεπορτάζ : Κωνσταντίνος Ζούλας
(από την Καθημερινή της Κυριακής)

«Θα πρέπει να ακούσουμε τον κόσμο. Και στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών να μιλήσουμε για τη “Νέα Μεταπολίτευση”. Να πούμε “ναι” σε μια Βουλή 200 βουλευτών»! Όσοι παρακολουθήσαμε την αιφνίδια πρόταση του κ. Αντ. Σαμαρά από τα θεωρεία του Κοινοβουλίου δεν θα ξεχάσουμε το ταυτόσημο...
ύφος έκπληξης στα πρόσωπα των βουλευτών. Δεδομένου, μάλιστα, ότι αύριο αναμένεται να την επαναλάβει ως επίσημη θέση της Ν.Δ. στον κ. Γ. Παπανδρέου, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι η αντίδραση του πρωθυπουργού, καθώς σε ανύποπτο χρόνο την είχε υιοθετήσει και εκείνος, στο πλαίσιο των «μεγάλων θεσμικών του αλλαγών».

Η «Κ» με τη βοήθεια του εκλογολόγου κ. Πάνου Σταθόπουλου παρουσιάζει σήμερα ποια θα ήταν η εικόνα της υφιστάμενης Βουλής εάν είχε 200 βουλευτές. Ο σχετικός πίνακας αιτιολογεί μάλλον και το παγωμένο ύφος των εκπροσώπων μας την προηγούμενη Πέμπτη. Το ΠΑΣΟΚ θα περιοριζόταν σε 107 έδρες «χάνοντας» 53 βουλευτές(!), η Ν.Δ. σε 61 έδρες με 30 λιγότερες και τα μικρά κόμματα θα μοιράζονταν συνολικά 32 βουλευτές από 49 που διαθέτουν σήμερα (το ΚΚΕ θα είχε 14, ο ΛΑΟΣ 10 και ο ΣΥΡΙΖΑ 8).
Η «σμίκρυνση» της Βουλής, που, μεταξύ άλλων, θα απέφερε και τεράστια οικονομικά οφέλη, υπενθυμίζεται ότι δεν απαιτεί καμία συνταγματική αλλαγή, καθώς το άρθρο 51 αναφέρει συγκεκριμένα ότι «ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιους ούτε μεγαλύτερος από τριακόσιους».
Αρκετοί έχουν υποστηρίξει ότι η πρόταση είναι δημαγωγική, καθώς το ελληνικό Κοινοβούλιο έχει ανάλογο αριθμό βουλευτών με τις ευρωπαϊκές χώρες. Είναι εντελώς ψευδές. Οι τρεις χώρες της Ε.Ε. με παρεμφερή πληθυσμό με αυτόν της Ελλάδας, δηλαδή η Πορτογαλία, η Αυστρία και το Βέλγιο, διαθέτουν 230, 183 και 150 βουλευτές αντίστοιχα, ενώ ανάλογο αριθμό (150) έχει και η Ολλανδία με 15,5 εκατομμύρια κατοίκους! Σημειωτέον, δε, ότι ακόμη και η Ισπανία των 48 εκατομμυρίων πολιτών διαθέτει Κοινοβούλιο μόλις 350 εκπροσώπων.
Μετέωρο είναι και το έτερο επιχείρημα των ενισταμένων στην πρόταση, που αφορά τη γεωγραφική ιδιομορφία της χώρας μας και το ενδεχόμενο από τη μείωση των βουλευτών να μείνουν ολόκληροι νομοί της χώρας άνευ εκπροσώπου. Ο κ. Σταθόπουλος εξηγεί πως ο κίνδυνος αυτός αφορά μόνον τέσσερις περιοχές (τη Λευκάδα, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά και την Ευρυτανία), αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να αντιμετωπιστεί με μια απλή νομοθετική ρύθμιση, που θα προέβλεπε την εκπροσώπησή τους από τουλάχιστον έναν βουλευτή.
Με το δεδομένα αυτά, ο ίδιος έχει ήδη επεξεργαστεί και το πώς πολύ εύκολα θα μπορούσε να γίνει η νέα κατανομή των εδρών. Οπως χαρακτηριστικά εξηγεί, σε μια τέτοια περίπτωση, η χώρα θα μπορούσε να χωριστεί σε 120 μονοεδρικές, ενώ οι υπόλοιποι 80 βουλευτές θα εκλέγονταν με λίστα στις 13 περιφέρειες που δρομολογεί το ΠΑΣΟΚ. Με το νέο αυτό εκλογικό σύστημα, η Β΄ Αθήνας θα είχε πια 17 βουλευτές (από 42), η Α΄ Αθήνας 7 (από 17), η Α΄ Θεσσαλονίκης 6 (από 16), το υπόλοιπο Αττικής 5 (από 12) και η Αχαΐα 4 (από 9). Τριεδρικές θα γίνονταν οι Α΄ Πειραιώς, Β΄ Πειραιώς, Β΄ Θεσσαλονίκης, Σερρών, Λάρισας, Αιτωλοακαρνανίας και Ηρακλείου, διεδρικές οι Ημαθίας, Πέλλας, Εβρου, Καβάλας, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Καρδίτσας, Μαγνησίας, Τρικάλων, Ηλείας, Εύβοιας, Φθιώτιδας, Κορινθίας, Μεσσηνίας, Δωδεκανήσων και Χανίων, ενώ όλες οι υπόλοιπες θα μετατρέπονταν σε μονοεδρικές. Ιδού η Ρόδος, λοιπόν (κι αυτή θα γινόταν μονοεδρική)...